خانه / برگزیده ها / تلخ نامه ی یک دانش آموز خطاب به مسئولین بخش: مهر را با مهربانی می خواهیم !

تلخ نامه ی یک دانش آموز خطاب به مسئولین بخش: مهر را با مهربانی می خواهیم !

به نام خدا

دوباره اول مهر،دوباره عطر پاییز،دوباره فصل شکوفایی،دوباره آوازچلچله هایی که با نسیم میرقصند.دانش آموزان دوباره کیف خود را پر از کتاب میکنند تا فصلی دیگر از خاطره ها را رقم بزنند،دوباره بعداز یک فصل،فصل عاشقی ها آغاز میشود.
معلم ها آرام آرام پیدایشان میشود تا کلاس ها را پر کنند از برگهای سبز مهربانی.
ما اما در مهر،فصل آرامش و عشق،حکایتی دگر داریم.ما به جای اینکه امروز جای خود را درنیمکت ها،ذخیره کرده باشیم،آواره وسرگردانیم،یا نه آواره و سرگردانمان ساخته اند.
ما حالا خوب میدانیم که مهرهای پیشین چه لذتی داشت وما نمیدانستیم،و امسال چه تلخ که جای نیمکتی که دوست داریم زنجیر زده اند…حکایت جالبی است به ما میگویند،شما بایددیار خود را ترک کنیدو در مرکز بخش درس بخوانید.ما۱۶نفریم،جرممان این است که مرکز بخش،خود دانش آموز ندارد و ما باید تاوانش را بدهیم.کلاس با۷نفر وحتی کمتر در آنجا تشکیل میشود و دراینجا،با۱۶نفر نه.این چه تدبیری است دولتمردان تدبیر و امید.این چه عدالتی است مدعیان عدالت،با چه کسی مشورت کردید ای مدعیان خرد جمعی،مدعیانی که مردم مردم کردنتان گوش فلک را کر میکند.
حرف دل ما را شنیده اید و باز می‌گویید این حرف شما نیست.این حرف ماست جناب آقای لواسانی این ما هستیم ۱۶نفر در این جا همراه پدرومادرانمان و میخواهیم در رشته ی ادبیات و علوم انسانی بر نیمکت مدرسه مان بنشینیم،چرا نمیگذارند؟چشممان به تدبیر شماست،اگر دولتمرد تدبیر و امید هستید! ما هم امید میخواهیم در مهر،و هم تدبیر.
بخشدار محترم نماینده ی عالی دولت تدبیر و امید در بخش بوشکان:شما که آمدید و حرف دلمان را برایتان زدیم،گفتیم که ما نرم قانونی کلاس را داریم،واز اینجا،از روی نیمکت های این مدرسه بلند نمیشویم وقتی ما را میخواهند به زور و اجبار بکوچانند.
جناب آقای صیادی مسئول نمایندگی آموزش و پرورش بخش بوشکان:شما فرزند منطقه ی ما هستید،حداقل انتظارمان این بود که صدای مان همانطور که هست به گوش مقامات بالاتر رسیده شود،آری آنطور که هست.شما حرف ما را بهتر از دیگران باید بشنویدودرک کنید و واقعیت ها را انعکاس دهید.بله ما ۱۶نفریم و می‌خواهیم در همینجا درس بخوانیم بر روی نیمکت های خودمان،به جای جابه جایی کلاس،امکانات کلاس های فوق برنامه را در مرکز بخش فراهم سازید تا با کمال میل و رغبت و حتی با هزینه ی شخصی خودمان حضوریابیم نه اینکه کلاس هایمان را هم منتقل کنید.
دوباره میگوییم مهر آمده است،اندکی از مهر خود را که به دیگران روا داشته اید بر ما نیز عرضه کنید.ما هم فرزندان ایران زمین هستیم.ما میمانیم و برای گرفتن حق خود تا آخر ایستاده ایم…و در آخر اینکه مسئولین عزیز بخش در این طلب حق کردنمان بازهم چشم امیدمان اول به تدبیر شماست.تدبیری که مارا بر نیمکت کلاس درسمان بنشاند و مهر را با مهر آغاز کند.

آری دوباره مهر آمده است و ما کیف هایمان را پر از کتاب کرده ایم تا بر نیکمت هایی که دوست داریم بنشینیم،نیمکت های دبیرستان ستایش طلحه.

این را هم ببینید...

آنســـــوی خاطره [ ۱ ] ، مجموعه اول

این روزها تو اداره آموزش و پرورش برازجون کار میکنه. موهاش یه کم کمتر شده …

۵ دیدگاه ها

  1. like…movaffagh bashid bacheha….ba in karetun be ayandeh keshvar kheyli bishtar omidvar shodam… chon shoma hastin ke ayandeh keshvar ro misazid…

  2. احسنت بر دانش آموزان دهم…ایستادگی کنید که به امید خداوند در نیمکت های دبیرستان ستایش خواهید ماند…

  3. فارغ از هرگونه تعصب باید بگویم که حق با دانش آموزان عزیز طلحه است
    من از فرمایش رئیس‌جمهور محترم استفاده میکنم که میگفت «نمیشود کسی را به زور به بهشت برد»
    آری درست است. به زور هم نمیشود به کلمه برد.
    ایستادگی کنید که به فرموده مولا علی(ع) حق گرفتنی است نه دادنی

    • احسنت بر آقای حمید خجسته. بالاخره در کلمه یکی پیدا شد که به شاگردان بقیه دیار بخش بوشکان حق بدهد. بعضی آقایان مرکز نشین می گویند یا کلمه یا هیچ!

  4. زنده باد بر تو دوست عزیز👏👏👏👏

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.