سی روز تشنگی چشیدیم تاعاقبت روح زلال شده از جویبار عطش به آب برسد. سی شب به خودمان آمدیم ویاشاید خودمان نبودیم که با ستاره ها حرف زدیم و آسمانی که از شان آیات تطهیر، سرشار بود آبی تر از همیشه دیدیم.

صدای مناجات از گوشه گوشه ی روستا، گوشمان را می نواخت وآنگاه شیرینی خواب تلخ میشدوبیداری چشم و روح را لذت بخش تر میدیدیم. این ماه بود که قرص ماه ان ماه تر از همیشه می شد و ما افق تا افق به دنبال رد گمشده اش می گشتیم.

احمد شاملو مبارز راه آزادی
احمد شاملو مبارز راه آزادى!
هرگز از مرگ نهراسيده‌ام،

در نوشتن زبان محاوره ‏اي، افزودن «ه» و «ـه» به انتهاي يک واژه به جاي «است / هست» مي باشد و  استفاده به جاي حرکت زير (ــِـ / کسره) اشتباهي ‏ست که متاسفانه در حال همه گير شدن است.

پری رویان ز سر هوشم ربودند

محبانم فراموشم نمودند

نمی دانم چه دیدند از توکّل

که همچون شمع خاموشم نمودند

فلک! تا کی ز راه حیله بازی

پی ِ قتلم کمیت کینه تازی

توکّل،غم مخور کز گزدش دهر

بیاید هر نشیبی را فرازی

نوذر فولادی

برگرد  به  سوی  روستای  خاکی             همبازی خوب هم صدای خاکی

امشب شب اسب ها چه رنگ است بیا           با پای پتی به کوچه های خاکی

ما آمده ایم تا صحبت آشنای روستا را در غربت و خستگی روزگار به فریاد بکشیم.روستایی که هنوز کوچه هایش با بوی قدیمی نان آشناست و هنوز پرواز های پرنشاط گنجشک ها بر دیوار های کاه گلی اش رونقی دارد......